بنام خدا
آیه 11 حجرات:ای مومنان نباید قومی قوم دیگر را مسخره کنند شاید آن قومی که مسخره می شود بهتر از آنها باشند-عیبجویی نکنید-همدیگر را به لقب های زشت نخوانید و بدانید که چقدر پسرفت کرده اید اگر بعد از ایمان آوردنتان دست به این کارهای زشت می زنید.
خیلی از ما نمی دانیم که با مسخره کردن و غیبت دیگران چقدر باعث پسرفت خودمان می شویم،نمی دانیم که همه آن گنجی را که به دست آوردیم(ایمان) با دست خود به باد می دهیم،نمی دانیم که معصومیت گذشته مان،معصومیتی که با خدا عهد بستیم که از دست ندهیم،به این راحتی از دست می دهیم....
آیا آبروی کسی را ریختن هنر است؟
این خوب است که همدیگر را به اسم زننده اختصاری که برای هم درست می کنیم،صدا بزنیم؟ آیا این کار در دراز مدت روی رابطه ما با بهترین دوستمان تاثیر نمی گذارد؟
آیا این رابطه پایدار می ماند؟:اگر دوست امین، امین را که مثلا لاغر است گاه و بیگاه به اسم "نی قیلون" خطاب کند طوری که نقل محافل شود،آیا رابطه بین دوست امین و امین پایدار می ماند؟.
حالا اینها به کنار! اون حیوان بیگناه چی؟ اون الاغ زحمت کش که بیشتر ما حتی با شنیدن اسمش خندمون می گیره و عده ای توی ناسزاهاشون از این حیوان استفاده می کنند("الاغ جون بهت می گم فلان کار رو نکن")
مگر این حیوان چه آزاری به ما رسانده؟ مگر خدا درباره این حیوانات زحمتکش نگفته؟
آیه 8 نحل:بارهای شما را از شهری به شهری می برند که شما جز با زحمت فراوان نمی توانستید آنها را ببرید و خدا آنچه را نمی دانید می آفریند.
کسی که وقت خود را با مسخره کردن دیگران،عیبجویی و خواندن دیگران به لقب های زشت تلف نمی کند،پرهیزکار است و کسی که پرهیزکار باشد،در نزد خدا و مردم محبوب تر است.
آیه 13 حجرات:بدانید که گرامی ترین شما نزد خداوند،پرهیزکارترینتان است.
بدرود.
